ساختار تشک طبی

استفاده از تشک به عنوان بخش بزرگی از بستر از دیرباز بین مردم رواج داشته است. صحت این موضوع را یافته های باستان شناسی معاصر تایید می کنند. پیدا شدن شواهدی از تشک های دست ساز انسان های کهن هم گواهی بر این ادعاست. و نشان می دهد که عادت به خوابیدن بر روی سطوح تهیه شده از الیاف گیاهی مانند پنبه و منابع جانوری مانند پر پرندگان و پشم حیوانات موضوع تازه ای نیست. تشک طبی از جمله تشک هایی می باشد که طرفدار زیادی دارد. مجموعه تشک کم جا ارائه دهنده بهترین تشک های طبی می باشد. جهت مشاهده لیست قیمت تشک کم جا به سایت تشک کم جا مراجعه فرمایید.

 

لایه رویی یا بالایی: لایه رویی یا روکش تشک طبی را معمولا پارچه ژاكارد تشکیل می دهد. این لایه به علت تماس با بدن یکی از حساس ترین بخش های تشکیل دهنده تشک طبی است. به همین علت پارچه ژاكارد بايد آنتي باكتريال و ضد حساسيت باشد.همچنین گرمای زیادی را به خود جذب نکند.

لایه مرکزی: این لایه از یونولیت یا اسفنج تشکیل شده و نسبتا لایه سفت و سختی است.عرض این لایه حدود6 تا 8 سانتی متر است.استفاده از یونیلیت موجب می شود تا اثرات قوس کمر روی این تشک بماند و همین مورد را می توان یکی از معایب تشک طبی دانست.البته این سفتی در کاهش درد برای بیمارانی که از درد های ناحیه کمر رنج می برند موثر است. لازم به ذکر است که در تشک های طبی فنری سعی شده تا این مورد برطرف شود.

لایه زیرین: این لایه از فوم صنعتی(ابر فشرده) تشکیل می شود. کیفیت فوم ها بر اساس وزن، رنگ و دانسیته آنها مشخص میشود. وزن فوم مناسب این لایه بین 30تا 10 کیلو گرم متفاوت است.استفاده از ابر مناسب با دانستيته بالا و وزن حدود 30 كيلوگرم باعث توليد تشكي عالي و مرغوب می شود.